OCN 2008; iets met passie of juist niet

Afgelopen dinsdag en woensdag bezig geweest met het op doen van ideeën, indrukken, het smeren en weer droogleggen van mijn stembanden en het verder opbouwen van mn passie voor Het Vak (zoals wij dat in navolging van de acteurs zijn gaan goen). Of mbt tot het laatste, Ons Vak! (meer 2.0) :)

Ik heb ook een kleine bijdrage mogen leveren aan de organisatie van de track Happe.ning 2.0 op het OCN2008. Een hele kleine bijdrage want zo veel heb ik nu ook weer niet gedaan. Leuk was het wel, het meedenken en deelnemen aan de sessies. Vooral het enthousiasme van een aantal passie-onisten (zoals ik ze ben gaan noemen) heeft erg aanstekelijk gewerkt. Bedankt!!

Passie-onisten? OCN? Waar heb je het over?

OCN is het 2-jaarlijkse congres waar de stand van zaken in Bibliotheek Nederland wordt doorgenomen, besproken, bekeken en er alvast naar de toekomst gekeken wordt. Het liefst met en door iedereen die te maken heeft met Ons Vak van Informatiespecialisten (of hoe je ons ook noemen wilt. Mensen buiten Ons Vak zouden ons, denk ik, nog fijn Bibliothecaris noemen.) Tenminste, zo zou het moeten zijn. De opkomst dit jaar op OCN 2008 vond ik bedroevend laag. Dat heeft allemaal zo zijn redenen, maar ik vind het jammer.

Passie-onisten? Na 2 dagen bleef vooral het woord passie in mijn hoofd rond zingen. Mensen met passie en mensen met een gebrek aan passie. Mensen met passie voor de veranderingen in Ons Vak en vele kansen zien. Mensen met passie voor hoe het vroeger was en alleen maar bedreigingen zien.

Leuke passie-onisten waren degene die gezamelijk de track Happe.ning2.0 hadden georganiseerd. Terwijl het elders bij de OCN vrij rustig was, was het hier altijd druk. Mensen als Erwin Blom, Tim Spalding, Marina, Liesbeth, Guus, Wouter, Gerard, Wilma en Jeffrey wisten mensen enthousiast te maken over de mogelijkheden die Web2.0 de bibliotheekwereld biedt. (maar moet natuurlijk niet Essen2.0, Jeroen en Blogparty niet vergeten)

Ik ben echter ook bij een bijeenkomst geweest over de toekomst van de ‘bibliotheekopleiding’ en daar werd ik niet vrolijk van. In een van de presentaties werd pardoes, onder een stortvloed aan citaten, Ons Vak even te grave gedragen. En met welke reden? Geen idee, iets van - iedereen kan het nu zelf, - voor vele eeuwen was het geen apart vak dus waarom nu wel? , - de universiteiten die in de 20ste eeuw begonnen met de opleiding tot bibliothecaris houden er nu mee op dus waarom zou de rest er dan nog mee door gaan, en nog meer niet echt overtuigende argumenten. Bij deze presentatie zaten mensen die geen toekomst zagen voor de informatiespecialist. Wat me opviel was dat dit vooral zgn. zij-instromers waren uit de wetenschappelijke wereld. Mensen die na hun studie (geschiedenis) de bibliotheek ingerold waren en er niet meer uit zijn gekomen. Mensen die hun liefde voor het boek in de bibliotheek jarenlang hebben kunnen bevredigen. Tja, dan kan ik me voorstellen dat je niet vrolijk wordt van al die web2.0-ontwikkelingen en digitalisering. Maar wanneer er geen grote toekomst is voor de boekenworm achterin een met eikenhout opgetuigde zaal, wil dat nog niet zeggen dat het vak van informatiespecialisme afgeschreven moet worden. Dunkt me. Gelukkig was ik niet de enige in de zaal die er zo overdacht. Blij was ik dan ook toen de volgende dag IDM studenten met passie zag spreken over hun studie en hun latere werk.

O ja wat me verder nog op viel is dat er een hele verdieping vol stond met bedrijfen gericht op het zelfservice-idee in de bibliotheek. Bij mij op het werk hebben ze ook het traject van RFID en zelfservice opgestart. Dit betekend dat leners zelfstandig boeken kunnen lenen en terug kunnen brengen. Zonder dat ze ons daarvoor aan de balie nodig hebben. Leuk. Dan kan de ‘heilige 2-1-heid; je werkt in de bibliotheek dus leen je de hele dag boeken uit’, eindelijk de wereld uit geholpen worden. En kunnen we meer tijd besteden aan het echte werk! Mensen helpen aan de informatie die ze niet hebben gevonden bij de eerste 10 hits van Google, maar wel graag willen vinden.

Meer meningen over de OCN2008

7 Responses to “OCN 2008; iets met passie of juist niet”

  1. Welcome back DB!
    Laat je passie voor het vak maar stralen.

  2. Bij de sessie van Wilma VDB, maar ook bij vele andere, moest ik spontaan denken aan een liedje van Trockener Kecks (zoveel Nederlandse CD’s heb ik niet, wellicht zijn er betere vbn) :
    Doe alles wat je doet met hart en ziel ! Die passie werkt aanstekelijk !
    En ook in België is de academische bibliotheekopleiding even naar de koelkast verwezen. Hopelijk niet begraven…

  3. Dag Bas,

    Fijn dat je de opleiding zo’n warm hart toedraagt. De opzet van de presentaties door studenten lijkt hiermee wel geslaagd, jammer dat er zo weinig mensen waren. Maar ja, als je concurrentie hebt van 6 andere tracks, dan valt het ook niet mee.
    We gaan flink aan de weg timmeren met IDM!

  4. @Wow!ter - bedankt, ik zal mijn best doen

    @veerlet - Dat is inderdaad ook een hele goed. Een goede Nederlandse band hoor. Helemaal niks mis mee.

    @Peter - Inderdaad jammer, maar woensdag waren er so wie so te weinig mensen op het hele congres. Ik heb het gebrek aan stageplaatsen bij onze hogeschoolbibliotheek al bij mn baas onder de aandacht gebracht. :o)

  5. Oh jee, en als Library Thing leden dan ook nog eens je werk gaan doen (via Tim Spalding) moet je toch iets anders zoeken waarmee je je meerwaarde (via Erwin Blom) kunt laten zien…

  6. gewoon cool zijn. :o)

  7. @DB: Gelukkig, dat ben ik al :-)

Discussion Area - Leave a Comment